یکی مثل همه.یک نجات یافته از دریای روزمرگی ودنیا زدگی. قراراست اینجا حدیث نفس نگویم اگر هم گفتم حرف های من نیست .حرف های دختری است که تازه دوسال است معنی زنده بودن را درک کرده. دردهای من نگفتنی است...
کشور
ایران
شهر
همشهری شهید شکارچی
تحصیلات
محصل مکتب شهدا
شغل
بندگی
سرگرمی ها
وقت تنگ است.اینجا جای ماندن نیست. جزخدا نباید خواست ونباید شنید ونباید گفت. بهشت پراز سرگرمی است. دنیا تفریحگاه نیست... اینجا فقط باید کاشت... مردی در راه است.باید به او پیوست...
علاقه مندی ها
عاشقم برهمه عالم که همه عالم از اوست خدا خدا خدا.ائمه.شهدا وهمه ی کسانی که مرا اندکی از این دنیا دنی جدا کنند ویادم بیاورند روزگار بهشتی وآسمانی بودنم. کاش پدرم نه سیب نمی خورد ونه فریب کاش روضه رضوان را اینقدر راحت نمی فروخت...